مشهد_زشک

 ما ديگر بچه نيستيم که ما را گول بزنند.

 همه ما تاريخ را خوانده ايم و ميدانيم که برای افرادی که از آن درس نميگيرند

  و همان اشتباهات را تکرار ميکنند، گرفتاری ها و شکست ها برايشان تکرار ميشود.

  شما فکر ميکنيد با فرقه فرقه و گروه گروه کردن دين اسلام، و در نتيجه ضعيف کردن

  اين دين، چه افرادی، چه کشورهائی، و چه گروه هائی از آن استفاده ميبرند؟

  آيا برای من و شما مشکل است که بفهميم، ما را بجان هم انداخته اند

  و کنار گودال نشسته اند و از اين بی اطلاعی و بدبختی ما لذت ميبرند؟

  برای جلوگيری از تمام اين گرفتاری ها و بدبختیها تنها کاری که ما ميتوانيم بکنيم اين است که:

   1. طبق دستور صريح و واضح خداوند، قرآن را هر چه بيشتر بخوانيم و بدستورات آن عمل کنيم.

   2. فرقه فرقه و گروه گروه نشويم. (دستور صريح و واضح خداوند)      

   3. به حرفهائی که با دستورات خداوند مغايرت دارد گوش ندهيم و آنها را اجرا نکنيم.    

   4. همگی همان طور که خداوند به تک تک ما دستور داده "مسلمان باشيم".    

   5. فقط يک گروه، فقط مسلمان، فقط و فقط تابع دستورات خداوند (قران مجيد).    

   6. طبق دستور صريح و واضح خداوند، همگی به رشته الهی  بچسبيد و دچار تفرقه نشويد.

  آيه :103 سوره آل عمران    اگر به اميد خداوند ما "مسلمان" و در نتيجه کاملا متحد باشيم،

  کدام کشور يا کدام گروه حتی جرأت ميکند بر عليه ما اقدامی کند؟

  امروزه ما را با فرقه فرقه کردنمان بجان هم انداخته اند و خود ما، ( شيعه،  سنی،)

  همه بلاها را خودمان سر خودمان مياوريم. ديگر احتياجی به دشمن نيست.

  وای بر بی اطلاعی از قرآن. 

   بيائيد به اين دستور صريح و واضح خداوند که

   تمام مشگل ها را بطور کامل حل ميکند نگاه کنيم:

   خداوند در آيه 73:20 سوره مزمل دو بار به من و شما ميفرمايد:

   " تا آنجا كه ميتوانيد قرآن بخوانيد"

   شما فکر ميکنيد اين دستور برای چه منظوری داده شده است؟

   من و همه کسانی که قرآن را بکرات خوانده اند،

   و همانطوری که خداوند به ما دستور داده در مورد هر آيه اش فکر و انديشه کرده اند،

   باين امر بسيار مهم پی برده اند که اين کتاب الهی،

   بهترين راهنماست برای يک زندگی پاک و راحت در اين دنيا،

   و اجرا کردن دستوراتش، تنها راه ورود به بهشت برين است. 

   آيا من که خودم را مسلمان مينامم، و امروز بطور کامل،

  تمام دستورات خداوند (قرآن مجيد) به زبانی که من

  براحتی ميتوانم آنرا بفهمم و درک کنم در دست من است،

  اگر اين دستور را ناديده بگيرم و اجرا نکنم،

  و مانند عده کثيری که خود را مسلمان مينامند،

  اين کتاب الهی را حتی يکبار نخوانم، نام اين کارم چيست؟ 

  وای بر ما که بجای خواندن مکرر قرآن و اجرای تمام دستورات خداوند در آن،

  آن را می بوسيم و سر تاقچه ميگذاريم.

  مثل اينکه بوسيدن و سر تاقچه گذاشتن قرآن ما را مسلمان ميکند. 

  لطفا بخاطر داشته باشيد که خداوند شديدا بخشنده و مهربان است،

  امروز بهترين روز است که شروع به خواندن قرآن بکنيم.   

  خداوند در آيه 32 سوره روم بما هشدار ميدهد که از اين گروه نباشيم و ميفرمايد:

  "در حاليكه بسوی او برميگرديد از نافرمانی و عذاب او بترسيد و نماز را بپا داريد و از مشركان نباشيد.

   از کسانی (مشرکانی) كه دينشان را فرقه فرقه كردند

  و به گروه‌ها تقسيم شدند و هر گروهی به اعتقادات خود دلخوش است." 

  خداوند در آيه :103 سوره آل عمران ميفرمايد:

  "همگی به رشته الهی ( قرآن) بچسبيد و دچار تفرقه نشويد

  و نعمت خدا را بر خودتان بياد داشته باشيد كه دشمن هم بوديد

  و خدا بين دلهای شما محبت ايجاد كرد و به نعمت آن برادر هم شديد،

  و كنار گودالی از آتش بوديد، خدا شما را از آن نجات داد.

  خدا آياتش را اينطور برای شما بيان ميكند تا هدايت شويد."     

  شما فکر ميکنيد که روی سخن خداوند با کيست؟

 خداوند بما دستور ميدهد که همگی  به رشته الهی (قرآن) بچسبيد.

  آيا ما مسلمانان همگی قرآن را حتی يکبار خوانده ايم؟ 

 خداوند بما دستور ميدهد که دچار تفرقه نشويم.

  آيا اين قسمت از اين آيه احتياج به تشريح کردن بيشتری دارد؟

 خداوند ميفرمايد ما برادر هم شديم. کدام برادر، برادر و خانواده بيگناه او را منفجر و تکه تکه ميکند؟

  کجای قرآن پروردگار به ما اجازه داده که به هم کوچکترين تعدی و تجاوزی بکنيم؟

  انسانی که خود را مسلمان ميخواند اجازه ندارد حتی به کافری تجاوز کند

  چه برسد به يک مسلمان. باور نميکنيد؟ اين آيه را بخوانيد.    

  خداوند در آيه 2:190 سوره بقره ميفرمايد:

  "و در راه خدا با كسانی كه با شما می جنگند، بجنگيد ولی تعدی (تجاوز) نكنيد.

  چون خدا افرادی را كه تجاوز ميكنند دوست ندارد."   

  اين دستور در مورد کافرانی است که با مسمانان ميجنگيدند.

 خداوند بما ميفرمايد که ما حتی اجازه تجاوز به آنها را هم نداريم.

  ما مسلمانان، اجازه تجاوز به هيچ فردی، قومی، يا کشوری را نداريم.

 دستور صريح و واضح خداوند است که اگر به ما حمله شد،

 ما اجازه داريم از خودمان دفاع کنيم،

  و اگر دشمن به ما پيشنهاد صلح کرد ما بايد پيشنهاد واقعی صلح را قبول کنيم.

  خداوند ميفرمايد که ما را، اگر به کافری تجاوز و تعدی کنيم دوست ندارد.

  وای به افرادی که روز و شب به مومنين تجاوز و تعدی ميکنند

  و حتی آنها را بخاک و خون ميکشند.

  ما کجا هستيم و با بی اطلاعی از قرآن، به کجا ميرويم؟    

  خداوند در آيه 8:61 سوره انفال ميفرمايد:

  "و اگر برای صلح حاضر شدند با آنها صلح كن و به خدا توكل كن، چون او شنوا و دانا است."       

  خداوند در آيه 22:39 سوره حج ميفرمايد:   

  "به کسانی که مورد حمله قرار گرفته اند بعلت اينکه مورد ظلم قرار گرفته اند

  اجازه جنگ داده شده و خدا قادر به ياری کردن و پيروز ساختن آنها است."   

  خداوند در آيه 2:193 سوره بقره در مورد افرادی که با مسلمانان ميجنگند ميفرمايد

  تجاوز فقط بر ستمكاران جايز است. من اجازه ندارم حتی به کافری تجاوز کنم چه رسد به مومنی:

  "و با آنها بجنگيد تا توطئه‌ای باقی نماند و دين مخصوص خدا شود.

  اگر دست برداشتند بدانيد كه تجاوز فقط بر ستمكاران جايز است."   

  خداوند در آيه 2:194 سوره بقره در مورد مسلمانانی که مورد تعدی قرار گرفته اند ميفرمايد:

  "اگر كسی بشما تعدی كرد همانطور كه بشما تعدی كرده به او تعدی كنيد

  و از نافرمانی خدا بترسيد و بدانيد كه خدا با پرهيزكاران است."         

  خداوند در آيه 5:87 سوره مائده ميفرمايد: "چون خدا افراد متجاوز را دوست ندارد."   

  خداوند در آيه های 52 و 53 سوره مومنون ميفرمايد:

  "و اين امت شماست، يک امت و من خداوند شما هستم، لذا از نافرمانی من برحذر باشيد.     

  اما مردم دين خود را فرقه فرقه کردند و هر دسته ای به روشی که دارند دلخوشند."  

  اينها دستورهای واضح و صريح خداوند است که ما "يک امت" هستيم،

  و بکرات در قرآن مجيد تاکيد شده که دينمان، اسلام را فرقه فرقه نکنيم.

  ادامه   دارد