خداوند در آيه 5:50 سوره مائده به رسول اکرم ميفرمايد:

"بين آنها مطابق آنچه خدا نازل كرده حكم كن

 و از دلخواه آنان پيروی مكن و مواظب باش كه تو را از بعضی

از چيزهائی كه خدا بتو نازل كرده منحرف نكنند."   

بيشتر وقتها زمانی که با يکی از اين دکانداران مذهبی

 قرآن نخوانده صحبت ميکنيد، برای عوض کردن موضوع و

 گمراه کردن من و شما، و ثابت کردن افکار غلط شان،

چند تا حديث بخورد ما ميدهند که اغلب آنها نادرست،

و حتی ضد اوامر خداوند در قرآن مجيد است.

از آنها بپرسيد آيا اين احاديثی که ذکر ميکنی

 اوامريست که خداوند دستور داده

و نوشته شده،  يا يک انسان آنها را نوشته؟

مسلما خواهد گفت انسان. 

باو بگوئيد من قرآن مجيد را در دست دارم که

تمام اوامر خداوند در آن است،

و خداوند در قرآن در آيه 6:38 سوره انعام بمن ميفرمايد ،

خداوند از هيچ چيز در قرآن فرو گذار نکرده

(يعنی قرآن کاملا کامل است و احتياجی به

 هيچ احدی ندارد که آنرا بهبود بخشد).

اگر هنوز بجای آيات قرآن، اصرار بذکر احاديث کردند،

بآنها بگوئيد حديث اول باب آخر کتاب فضل علم کافی را

بخوانند که رسول اکرم  فرمود:

"هر حديثی که برای شما نقل کردند اگر مطابق قرآن بود آن را بگيريد،

 و اگر خلاف قرآن بود آن را ترک کنيد."

      از قول پيغمبر در حديث اول و پنجم باب آخر

      كتاب فضل علم اصول كافی نقل شده است كه فرمود:

      "آنچه موافق كتاب خدا بود (از هر کسی كه باشد) بگيريد

      و هرچه برخلاف كتاب خدا بود (از هر کسی كه باشد) ترک كنيد.

      و "ای مردم آنچه از قول من بشما گفته شد كه موافق كتاب خدا باشد

      من گفته‌ام  و آنچه مخالف كتاب خدا باشد من نگفته‌‌ام."

"تمام احاديثی که بر خلاف قرآن است مطابق گفته پيغمبر (ص)

بايد بدور انداخت.

تمام احاديثی که بر خلاف قرآن است تهمت به پيغمبر (ص) و دروغ است."   

افرادی که در راه گمراه کردن و گمراه نگاه داشتن مردم کوشش ميکنند

بايد آيه 25 سوره نحل راببينند که خداوند ميفرمايد:

"تا روز قیامت بار گناهان خود را بطور كامل حمل كنند

به اضافه بار گناه كسانی كه به سبب نادانی گمراه كرده‌اند.

بدانید باری كه به دوش میکشند بد باری است."       

برای شناخت کامل رسول خدا، حضرت محمد (ص)

 بيائيد به آيه 110 سوره کهف نگاه کنيم که خداوند ميفرمايد:

"بگو من فقط بشری مثل شما هستم.


بمن وحی ميشود كه معبود شما معبودی است يگانه.


كسی كه اميد ملاقات صاحب اختيار خود را دارد بايد كار صحيح بكند

و در بندگی كردن صاحب اختيار خود هيچکس را شريک او نسازد"


اميد است آيه های ذکر شده ثابت کرده باشد که پيغمبر غير از

ابلاغ وحی وظيفه‌ای نداشت و قانونگذار نبود.

پيغمبر خدا قانونگذاری نميکرد و تسليم حکم و نظر خدا يعنی قرآن بود.

اين افرادی که از هيچ نظر و با هيچ مقياسی گرد پای رسول برگزيده

 خداوند هم نيستند، با چه جرأتی فرمايشات خداوند را ناديده ميگيرند

 و بر خلاف قرآن مجيد قانون گذاری ميکنند؟

  

خداوند در آيه 26 سوره کهف ميفرمايد:

"مردم ياوری غير از او ندارند و او كسی را در قانونگذاری

 شريک خود نميکند."       

او كسی را در قانونگذاری شريک خود نميکند،

واضح تر از اين چطور ميتوان اين مورد را گفت؟

هيچ کس، حتی رسول برگزيده خود حضرت محمد (ص)

که پيغمبر خداست.

   

خداوند در آيه 5:77 سوره مائده ميفرمايد:

"بگو ای اهل كتاب، در دينتان بنا حق مبالغه و گزافه ‌گوئی نكنيد

و از دلخواه دسته‌ای كه قبلا گمراه شدند و عده زيادی را منحرف

 كردند و از راه راست منحرف شدند پيروی نكنيد."

   

خداوند در آيه 3:78 سوره آل عمران ميفرمايد:

"عده‌ای از آنها بنام بيان كتاب خدا طوری حرف ميزنند

 كه شما خيال كنيدحرفهايشان از كتاب الهی است،

در صورتيكه از كتاب الهی نيست و ميگويند اين حرفها از جانب خدا است.

در صورتيكه از جانب خدا نيست.

از قول خدا دروغ ميگويند و خودشان هم اين را ميدانند."  

آيه های 5:44 و 5:45 و 5:47 سوره مائده را ببينيد که خداوند ميفرمايد:

"كسانی كه مطابق آنچه خدا نازل كرده ( وحی: كتاب الهی )

 حكم نكنند كافرند."

"كسانی كه مطابق آنچه خدا نازل كرده حكم نكنند، ظالم هستند."

"كسانی كه مطابق آنچه خدا نازل كرده است حكم نكنند از اطاعت

خدا خارج شده‌اند."       

آيا فهم اين آيات مشکل است؟    

خداوند در آيه 9 و 12 سوره اسراء ميفرمايد

" اين قرآن مردم را به درست ترين راه هدايت ميکند "

" ما هر چيزی را كاملا توضيح داده‌ايم."    

آيا اين قرآنی که خداوند آنرا کاملا توضيح داده و به بهترين راه هدايت

ميكند، هدايتش طوری است كه مردم آنرا نفهمند؟

*****

دوستان، برادران و خواهران عزيز،

 من در خانواده ای که شيعه هستند به دنيا آمدم.

بعد از اينکه قرآن را خواندم و با دستورات خداوند، بدون هيچ واسطه ای،

که کسی عمدا يا اشتباها بخواهد مفهوم و يا معنی کلمات و جملات را

 عوض کند آشنا شدم.

وقتی خواندم که خداوند به من امر کرده که دينم اسلام را فرقه فرقه نکنم.

وقتی خواندم که خداوند مرا مسلمان ناميده،

از درگاه خداوندم پوزش طلبيدم و از آن ببعد اگر کسی از من بپرسد

 که دينم چيست،

با افتخار ميگويم "من مسلمان هستم"